De mensheid is in een cruciale fase van haar ontwikkeling aanbeland. Het is collectief gezien tijd om het kwaad op Aarde, zoals het nu vorm heeft aangenomen, te transformeren en aan destructieve krachten een halt toe te roepen om de toekomst van de hele mensheid te garanderen en een Nieuwe Wereld te scheppen. Maria Magdalena en Jezus leggen ons in dit verband uit dat goed en kwaad de motoren van de evolutie zijn en op Aarde vaak de vorm aannemen van macht en onmacht.
Soms is het echter een uitdaging om te onderscheiden wat kwaad is en wat niet. En wie de goeden en wie de kwaden zijn. Wie de representanten van de Oude Wereld zijn en wie voor de Nieuwe Wereld opstaan. En waarom een op zich sympathieke actie ook kwaad bloed kan zetten. Oftewel, wat voor de een goed is, kan voor de ander slecht zijn. Goed en kwaad zijn derhalve niet zwart/wit. Er zijn veel dubbele bodems en er is veel onwetendheid. Het is dan ook een tijd die van ons vraagt om op collectief niveau alert te handelen, niet naïef te zijn, niet altijd de gebaande paden te volgen en jezelf af te vragen: Ik heb dit altijd zo gevonden, maar klopt het eigenlijk nog wel? Zo kijken we nu met wantrouwen naar manipulerende regeringen, schaduwregeringen, geheime diensten, financiële machthebbers en multinationals die grote delen van de macht in de huidige wereld nog in handen hebben. Een mening over hen hebben en hen een halt toe willen roepen, ligt voor de hand. En dat klopt ook. Maar er is ook een andere kant.
Want naast het collectieve kwaad is er ook een individueel kwaad dat vragen oproept. Wat zegt het individuele kwaad, naast het collectieve kwaad, ons over mijn innerlijk bewustzijn? Hoe kan ik verantwoordelijkheid nemen voor mijn angsten en frustraties om van de slachtoffer- en de daderrol naar de Schepperrol over te stappen? Worden mijn angsten, frustraties, verdriet en agressie ook door het collectieve gevoed of andersom? En zo ja, kan ik en wil ik dan bewust afstand nemen van deze conditioneringen?
Om een Nieuwe Wereld te scheppen dienen wij ook op individueel niveau het kwaad in ons, zoals de aspecten van onszelf die wij afwijzen, onder ogen te zien. Klopt dit wel bij mij? Hoeveel boosheid is er nog in mij? Ben ik wel eerlijk naar mijzelf? Manipuleer ik? Creëer ik ook destructieve ervaringen in mijn leven? De eindafrekening van de Oude Wereld speelt zich namelijk grotendeels in de binnenwereld af.
Daarbij speelt een rol dat wij als mensen getraind zijn om het kwaad af te wijzen. Toch is ook het ‘kwaad’ een aspect van het Goddelijk veld. Het is dan ook tijd om het onder ogen te zien en te onderzoeken welke elementen van het kwaad in ons aanwezig zijn. Dat vraagt om zelfkennis, zelfreflectie en eerlijkheid naar onszelf. Wat heb ik aan kwaad in mijn bagage voor dit leven meegenomen om te activeren en in de materie te onderzoeken? Wat laat dit ‘kwaad’ aan mij van mijzelf zien? Het goede van het kwade is dat het ons in beweging zet om het ware te vinden en van dualiteit naar eenheid te gaan.
Als spirituele mensen kunnen we ons geneigd voelen om als vanzelfsprekend voor het goede te kiezen. Bijvoorbeeld sympathie te voelen voor mensen in een slachtofferrol, zowel in het nu als in het verleden. Echter, wat brengt ons ertoe om deze rol op ons te nemen of te willen ervaren? Naast mededogen dat het menselijk lijden verdient, kunnen wij, als we eraan toe zijn ook onderzoeken wat de onderliggende intentie van deze ervaring is. Hebben wij in een eerder leven bewust een daderrol op ons genomen? Wilden we God door middel van macht of andere vormen van kwaad verkennen? Of vonden we onszelf ergens schuldig aan en moesten we van onszelf boeten? Werkt een slachtofferrol ter compensatie van iets waar we spijt over hebben? In deze eindafrekeningstijd zitten we in een fase waarin we deze dilemma’s tot eenheid mogen brengen. De twee kanten van de munt verkennen om het gehele spectrum van het Goddelijke te onderzoeken voor onze spirituele groei dient ons in dit proces. Verantwoordelijkheid nemen voor onze creaties, de goede en de kwade, speelt hierbij een centrale rol.
Wij zijn er zeker niet op uit om het kwaad goed te praten, maar wel om zowel het goede als het kwade als creatiekrachten in evolutionair perspectief te plaatsen. De eenheid die uit deze eindafrekening voortvloeit, fungeert als een basis voor het Scheppen van een Nieuwe Wereld.
Alle goeds toegewenst!
Gabriela en Reint Gaastra-Levin
